مرگ خوش

دقیقا همان وقتی که میچرخیدم و با آهنگ زمزمه میکردم * ستاره آی ستاره از اوج آسمونا بگو تا بشنون نامهربونا...* برای اولین بار به این نتیجه رسیدم که باید اینجوری بمیرم.... یعنی، یک روزی که شب قبلش تا میتوانستم خندیده باشم و درکنار عزیزترین دوستم دل درد گرفته باشم از خنده ی زیاد و صبحش زود بیدار شوم و با آرامش برنامه های مورد علاقه ام را ببینم و با پدرم بحث جدی ای راجع به والیبال ایتالیا و ژاپن داشته